آیا امام هم مثل ما گرونی رو حس میکنه؟

امام هم مثل مردم گرونی رو حس میکنه
مگه امامان دیگه گرونی رو حس نکردند؟
مگه علی ابن ابی طالب گرونی رو حس نکرد؟
امام از مردم و بین مردم و مثل مردمه.فرق بین مردم و امام فرق منشی یا ظاهری به معنای خاص نیست.فرق بین مردم و امام اینه که امام حجت خدا بر روی زمینه و مردم مطیع ایشون هستند.پیامبر هم کار میکردند.امام علی هم کار میکردند.امام سجاد هم کار میکردند و صدقه میدادند.هنر این نیست که همه چیز در عالم مال تو باشه و از همون همه چیز به مردم ببخشی.هنر اینه که همه چیز در عالم مال تو باشه ولی صدقه بدی از چیزی که بازحمت بدست اووردی.مگه امام علی حجت خدا نبود؟معلومه که بود.حجت خدا همه چیز در کون و مکان تکوینا در اختیارشه ولی در وقت افطار مانند دیگران بلکه مانند افراد فقیر جامعه روزه باز میکردند و حتی سهم خودشونو به فقیر و یتیم وسائل میدادند و خودشون گرسنه میموندند.
بله امام هم فقر رو میفهمه.مگه امام صادق کشاورزی نمیکرد؟از امام صادق میژرسند که شما امامی و برای شما زشته که دنبال مال دنیا باشی و کار کنی.امام میفرمایند کار میکنم محتاج نامردا نباشم.دستم تو جیبم بره و به دیگری محتاج نباشم.
ببینید ایه قرآن میفرمایند که بگو ای نبی من همانا من بشری مانند شما هستمجز اینکه به من وحی میشود که به شما بگویم خدای شما واحد است...
ببینید خود خدا هم میگه بین شما و نبی فرقی نیست.
بله امامان هم مانند ما گرونی رو حس میکنند واگر این طور نباشه که امام ما رو درک نمیکنه و مشکلات ما رو به عینه و به واقع نمیبینه و امامی که مشکلات مردم رو نبینه نقصه و نقص در امام مردود.

در یکی از پست ها به نام رد پای امام زمان این مطلب رو مفصل تر توضیح دادم.

یا حق

مطلب قبلی من در باره مسجد مقدس جمکران و حس و حال زیبای مسجد رو خوندید?خوشتون اومد؟

امیدوارم این مطلب رو هم بخونید و ازش استفاده کنید:

۱)تاکسی نشستی و رادیوی راننده روشنه.ترجیحا عصر سه شنبه است و شب جمکرانه.مجری میگه حالا نوبت به آهنگی میرسه که مخصوص این شب زیباست.راننده صدا رو زیاد میکنه تا با موسقی فشار روانی رانندگی و کل کل کردن با مردم و خستگی روزمرش با شنیدن موسقی کم بشه.اگه بچه مثبت باشی تو دلت میگی خیلی از موسقی خوشم میاد این یارو (راننده)هم صداشو زیاد کرد.شاید هم برات فرقی نکنه و تو دلت هیچی نگی.بهر حال شروع میکنه به خوندن....تو همون حس غریبی که همیشه با منی......خوشت میاد و حسابی میری تو فاز و جو جمکران و انتظار-عشق محیطی به امام-

۲)با برو بچ رفتی قم برا (مثلا)زیارت و (واقعا) سیاحت.مسئول اردو میگه امشب هم میریم جمکران ایشالا استفاده ببرید.باز هم تو دلت میگی ای بابا اینم راحتمون نمیزاره .کاش میشد بریم یه اردوی شمال.قمم جا شد آخه؟شب میشه سوار اتوبوس میشی و راه میافتید.تو راه جمکران همه نوع متد مردم آزاری و شوخی و سر و صدا رو دارید.میرسید با سرو صدای زیاد وارد مسجد میشی و میری داخل مسجد میشینی.اولش میگی کی حال داره نمازا رو بخونه میشینم اینجا تا وقت رفتن بشه.همون طور که نشستی میبینی یه جوون داره نماز میخونه.هم سن و سال توست ولی مثبت میزنه.با خودت میگی عجب باحاله دمش گرم.نمازش تموم میشه و میره سجده.انگار داره یه چیزایی میگه .خوب که گوش میکنی میبینی داره با امام زمان مناجات میکنه.آقا جون قربونت بشم.فدات بشم.مهدی فاطمه آقا اومدم بگم ببخشید.اونروز باهات قرار گذاشتم دیگه گناه نکنم ولی امروز صبح گناه کردم برا همین امروز اومدم برا اینکه بگم غلط کردم.بعد میزنه زیر گریه.با خودت میگی بابا اینا دیگه کین؟من این همه گناه کردم و اصلا ککمم نمیگزه...بعد با خودت قرار میزاری تو هم دیگه گناه نکنی و حس میکنی به امام زمان نزدیک تر شدی و پا میشی نماز امام زمان رو میخونی-محبت به امام به خاطر احساس گناه-

مریض شده چند روزه که مریضی امون اون و صبر تورو بریده.خیل درد میکشه و تو هم فقط نظاره گری.همه دکتر های خوب و تمام داروها رو امتحان کردی.اثر نداشته.میری مسجد با خودت فکر میکنی این درد ازون دردهاییه که دواش با خداست .بی چاره چند روزه چیزی نمیتونه بخوره .البته فشار روانی این مریضی رو توست.نماز که خوندی همه پا میشند برند.میری پیش حاج آقا و جریانو بهش میگی  اونم میگه دست به دامن امام زمان شو.و تو هم رو به قبله میای و از امام زمان کمک میخوای.جواب میده.حالا شش ماهه گذشته از اولین باری که دست به دامن امام زمان شدی و حال اونم خوب شده.تو این شش ماه هر روز با امام زمان صحبت میکردی و التماسش میکردی.-محبت به خاطر ضرورت-

و هزاران مورد دیگه که تو زندگی باعث میشه ما به امام زمان نزدیک بشیم ولی این ارتباط چند مدت بیشتر نیست و بعد فراموش میشه.آیا محبت حقیقی همینه؟همه این محبت ها از روی احساسات و علایق یا طبق شرایط محیطی و جو حاکم هست و اصلا عقلانی نیست.محبت که باعشق نباشه نمیشه.امام زمان به شیخ رجبعلی خیاط میفرمایند:اگه منو چند روز نبینی چی میشی؟شیخ رجبعلی میگه به دا از ناراحتی میمیرم آقا.امام هم میفرمایند برا همینه که زیاد میبینی.بله این جوریه.همه میدونند عشق حقیقی بی بهنه و تنده.برا همین پایداره.کاش ما هم عاشق حضرتش بشیم ...

فکر کنم نشناختمش.میگن امام صادق یه روز مریض شد.پرسیدند آقا چرا کسالت عارض شده؟این چه مریضیه که شما رو مبتلا کرده؟حضرت میفرمایند شیعیان ما از ما اهل بیت هستند و رابطه ای فرای آنچه فکر میکنید بین ما و شیعیان هست.اکنون یکی شیعیان ما مریض شده و از ناراحتی و مرض اون منم مریض شدم.

وای ببینید .ببینید شما که مریض میشید امامتون مریض میشه.یعنی اینقدر

چرا به امام زمان(عج)، قائم گویند؟

حضرت مهدى(علیه‎السلام)، در زبان اجداد بزرگوارش، به صفت «قائم» موصوف شده است، در حالى كه هیچ یك از نیاكان گرامى‎اش بدین صفت موصوف نشده‎اند. جدش رسول خدا(صلى الله علیه و آله) نیز بدین صفت موصوف